Een aantal jaren geleden ontdekte ik, bijna per ongeluk, dat ik hooggevoelig ben. Ik las een artikel over het wereldberoemde boek van Elaine Aron. Een psychologe die heeft onderzocht dat zo’n 15 tot 20% van de mensheid en de hogere diersoorten over een fijner afgesteld zenuwstelsel beschikken dan anderen. In het artikel waren een aantal hooggevoeligen aan het woord die uitlegden wat dit voor hen betekende en hoe zij zich staande probeerden te houden in een wereld die voor hen veel te veel prikkels uitzond. In eerste instantie vond ik dit maar een beetje kruidje-roer-me-niet gedoe. Net zoals die overijverig spiritueel begaafden die alsmaar zeuren over hoe zij voortdurend belaagd worden door de negatieve energie van anderen. En dat terwijl zíj zó licht en goed zijn dat ze dat toch echt niet verdienen! Nu ben ik zelf ook spiritueel, maar ik ben absoluut wars van zweefteverij.
Uiteraard werd ik ingehaald door mijn eigen vooroordeel. Ik was toch (en ben nog steeds) altijd een stoere meid, een harde werkster die volop in het leven staat. Werken, studeren, nog een cursusje erbij voor de hobby, vrienden, uitgaan, het hoorde er allemaal bij. Dat ik me om de zes weken ‘ziek’ moest melden om een week bij te komen vertelde ik er maar niet bij. Dat ik eigenlijk liever thuis op de bank zat met een boek óf soms van narigheid onder een steen wilde kruipen liet ik maar weg op mijn cv. Ogenschijnlijk had ik het goed voor elkaar. Hooggevoelig? Moi?
Toen ik, ondanks mijn weerstand, toch maar besloot het boek te gaan lezen, schrok ik me dood. Ik scoorde op alle hooggevoeligheids punten een dikke tien. Zulke goeie cijfers had ik op school nog nooit gehaald! Tegelijkertijd was ik ook opgelucht en ging ik eindelijk begrijpen waar mijn soms totaal geflipte gedrag vandaan kwam. ‘Ik ben niet gek, ik ben hooggevoelig’ Vanaf dat moment heb ik er alles aan gedaan om mijn leven zó in te richten dat ik zo min mogelijk last had van mijn hooggevoeligheid. Ik ben vanuit de grote stad verhuisd naar rustiger oorden, waar ik me overigens te pletter verveel, maar dat is voor een ander verhaal. Ik vermeed drukte en feestjes en eigenlijk het leven in het algemeen. Ik heb veel gedaan en vooral gelaten uit angst weer ‘over de rooie’ te gaan.
Voor ik mijn HSP zijn ontdekte maakte ik eerlijk gezegd een puinhoop van mijn leven. Natuurlijk niet expres, maar door mijn constante ‘overprikkeldheid’ kon ik het leven gewoon niet zo goed aan. Wat voor andere mensen een soort van vanzelfsprekend lijkt; de rekeningen betalen, het huishouden doen, werken, de boodschappen, de was en de administratie, was voor mij een groot mysterie. Hoe kreeg je die dingen allemaal gedaan? Vaak deed ik ze dan ook maar niet. Ik raakte mede hierdoor in grote financiële problemen waar ik nu nog de gevolgen van draag.
Nu ben ik het zat! Ik heb een paar jaar de tijd gehad om in alle rust eens na te denken over het hooggevoeligheids verhaal en ik ben tot de volgende conclusies gekomen: Ik wil weer volop in het leven staan! Niet meer in een hoekje zitten wachten tot het weer over gaat omdat ik bang ben om ‘overweldigd’ te raken. Ik wil dingen bereiken in mijn leven, ook als dat betekent dat ik na mijn werk overdag ”s avonds nog een paar uur achter de computer zit om dit te schrijven. Dan raak ik maar zo nu en dan van de ‘rel’. En? Waar staat dat dit niet mag! Dan heb ik maar mijn gekke buien en reageer ik soms overdreven emotioneel op dingen. En? Dan is mijn huis soms maar een puintuin en heb ik niet alles onder controle. Wat dan nog?
Inmiddels heb ik wel geleerd er mee om te gaan en ondervind ik veel minder last van mijn hooggevoeligheid dan vroeger. Misschien komt dat omdat het me veel minder kan schelen dan vroeger. Een van de voordelen van ouder worden. Misschien is het wel gewoon een keuze die je maakt. Je kiest er niet voor om HSP te zijn, dat ben je of dat ben je niet. Maar misschien kun je wel kiezen hóe je er in je leven mee om wilt gaan.
Welke keuzes maak jij om met je hooggevoeligheid om te gaan?
Schrijf je in voor mijn Gratis HSP Tips en krijg gratis de HSP survival training in je mailbox
Ontvang regelmatig handige tips en technieken om jouw Hoog Sensitiviteit de baas te worden of te blijven.
Meld je hier aanPowered by CTA Plugin









Goed stuk! Toch wel heel herkenbaar, ik ben zo chaotisch als de pest. Toen ik de HSP testen op internet deed, vroeg ik me af waar de verborgen camera's waren. Ik ben op en top HSP.
Sinds ik vorig jaar een heel vervelend jaar gehad heb, ben ik meer voor mezelf gaan zorgen. Ik eet gezonder, heb een aantal contacten verbroken of wat laten verwateren die een negatieve invloed hadden en heb een aantal (zelfhulp)boeken in huis genomen. Verder heb ik ook mijn kamer in een heel lichte tint geschilderd. Bovendien ga ik Zondag mijn bijbaan bij de MacDonalds opzeggen; over negatieve invloeden gesproken! Ik heb op dit moment heel sterk het gevoel zelf mijn leven te willen inrichten. Bij nieuwe situaties en ervaringen bedenk ik me nu meteen wat voor een gevoel het me geeft en hoe ik daar mee om zou kunnen gaan.
Toch ben ik nog lang niet klaar met werken aan mezelf als persoon. Wij zullen toch meer dan anderen altijd beter moeten oppassen hoe we met dingen omgaan en welke keuzes we maken.
Hoi Solemnis,
Bedankt voor je comment. Wat goed dat je die keuzes voor jezelf hebt gemaakt. Ik weet uit eigen ervaring dat dit niet makkelijk is. Nog maak ik elke dag weer keuzes doe ik dit of doe ik dat vandaag, want ik kan nu eenmaal niet alles tegelijk;-)
groetjes,
Esther
Talitha, dank je voor je leuke reactie:-)
Wauw! Wat mooi geschreven! En Esther; ik heb echt heeeel veel respect voor je! Goed bezig:)